Search

De Declaratie werd ontwikkeld door het Comité van Congres Ambassadeurs van Europese landen en werd ondertekend in het Gemeentehuis van Ljubljana op 7 november 2008.

DE EUROPESE DECLARATIE AANGAANDE LEVENSMIDDELEN, TECHNOLOGIE EN VOEDING


Inleiding
Wij, deelnemers van ‘The First European Food Congress’ (Ljubljana, Slovenië 2008) bekrachtigen de FAO/WHO Declaratie aangaande Voeding (Rome 1992) en de WHO Declaratie aangaande Voedselveiligheid (Peking 2007). Met deze Declaratie zouden we graag de voor Europa belangrijke punten met betrekking tot levensmiddelen, technologie en voeding benadrukken.

DOELGROEP
De Europese Declaratie aangaande LEVENSMIDDELEN, TECHNOLOGIE en VOEDING is bedoeld voor de Europese consumenten, beleidsmakers, wetenschappers, de Europese levensmiddelenindustrie en andere betrokkenen.

LEVENSMIDDELEN EN VOEDING
Voeding is noodzakelijk voor de menselijke groei en ontwikkeling en het functioneren van het lichaam. Een goede voeding betekent een goed gebalanceerd dieet dat dagelijks voldoende nutriënten van de verschillende klassen voorziet alsook een optimale hoeveelheid energie  verschaft voor het lichaam. Levensmiddelen moeten veilig en voedzaam zijn en op een duurzame wijze voorzien worden zodat de waardigheid van de consument en de culturele identiteit bewaard worden.

EUROPESE LEVENSMIDDELENWETENSCHAPPEN, TECHNOLOGIE EN VOEDING
Europese deskundigen in levensmiddelenwetenschappen, technologie en voeding proberen voortdurend bij te dragen tot belangrijke vooruitgangen in de productie, conservering, behandeling, opslag en distributie van levensmiddelen, alsook tot de voedingswaarde en het menselijk welzijn door de implementatie van basiswetenschappen in deze toegepaste onderzoeksdomeinen. Ze hebben zich ook georganiseerd in verschillende wetenschappelijke en professionele associaties. Deze zijn gewoonlijk gelokaliseerd in afzonderlijke landen, maar ook in clusters van regio’s met dezelfde eetgewoonten. Ze zijn ofwel algemeen, ofwel georganiseerd volgens wetenschapstak of vakspecifieke disciplines zoals biologie, chemie, biochemie, biotechnologie, microbiologie, proceskunde, voedingsleer, medische wetenschappen en andere verwante wetenschappen.
Het doel van deze Declaratie is het voorzien van een focus voor al deze disciplines en om de algemene bevolking van Europa evenals de gemeenschap van wetenschappers, politici, beleidsmensen en de industrie te dienen op de meest optimale manier. Deze cohesie zal Europa in staat stellen om op een succesvolle manier mee te dingen op de internationale markt, om de beschikbaarheid van gezonde voeding te verhogen, en de wereld te leiden op gebied van standaarden van wetenschappelijke accuraatheid en integriteit.

COHESIE VAN EUROPESE LEVENSMIDDELENWETENSCHAPPEN, TECHNOLOGIE EN VOEDING
Deze declaratie tracht het debat in te zetten tussen Europese levensmiddelenwetenschappers, levensmiddelentechnologen en voedingsdeskundigen om mechanismen in te stellen waardoor in de toekomst, hopelijk, een integratie kan bereikt worden. Een tweede doel is om mee te werken aan de harmonisering van de Europese voedingsindustrie, voedselkwaliteit en veiligheidsstandaarden. Al deze initiatieven kunnen de groeiende invloed die levensmiddelenwetenschappen, technologie en voedingsleer zouden hebben op het technologisch, politieke, milieu gerelateerd, sociale en culturele denken, stimuleren. Vanzelfsprekend moet dit gebeuren zonder de voedingswaarde en regionale karakteristieken van levensmiddelen en diëten in Europa te schaden, want het is deze diversiteit die toekomstige ontdekkingen en vernieuwingen zal genereren.

HOOFDPUNTEN
Deze Declaratie zou specifiek het debat rond volgende onderwerpen moeten stimuleren:
- Voedsel is een erg belangrijk strategisch en politiek onderwerp;
- De contaminatie van levensmiddelen met microbiologische, chemische en fysische agentia of voedingsallergenen blijft een zeer belangrijke zorg voor de publieke gezondheid;
- De locale voedingsproductie beïnvloedt de regionale cultuur, bewaart de biologische diversiteit, en draagt bij tot regionale sociale en economische stabiliteit;
- Lange afstand transportketens kunnen voedselkwaliteit verminderen en kunnen een nefast effect hebben op de omgeving;
- Levensmiddelen vervullen een belangrijke rol in het bewerkstelligen en handhaven van goede eetgewoonten als deel van een gezonde levensstijl gedurende het hele leven;
- Het toenemende voorkomen van obesitas en dieet gerelateerde chronische, niet-besmettelijke ziektes vormt een belangrijke publieke gezondheidszorg en oorzaak van sociale zekerheid uitgaven;
- De opleidingsniveaus en de huidige kennisoverdracht naar de praktijk zijn niet voldoende voor consumenten om geïnformeerde keuzes te maken;
- Training en opvoeding van iedereen betrokken bij de voedselketen vormt een grote uitdaging.

TE HANDHAVEN EN TE STIMULEREN BASISPRINCIPES
Een nutritioneel voldoende voorziening van veilig voedsel is een basis mensenrecht van elke consument:
- Iedereen heeft recht op betrouwbare informatie over voeding, dieet en hun gezondheidsimpact;
- Voedingsproductie, behandeling, transport en distributie moeten uitgevoerd worden op een duurzame manier, met aandacht voor het milieu, de sociale en ethische gevolgen evenals regelgeving, inclusief traceerbaarheid;
- Technologische realisaties in de ontwikkeling van levensmiddelen die geschikt zijn voor doelgroepen met speciale nutritionele eisen zouden aangemoedigd moeten worden;
- Eerlijke en aangepaste etikettering van levensmiddelen in samenwerking met de voedingsindustrie en officiële wetgevende instanties moet gerespecteerd worden;
- Mediacommunicatie die begrijpbaar is en steunt op wetenschappelijke bewijzen wordt erkend als een essentiële vereiste;
- De geschikte voeding en de gezonde levenswijzen die belangrijk zijn voor de preventie en de afname van ziektes moeten gestimuleerd worden;
- Iedereen heeft het recht op een vroege opleiding over levensmiddelen en voeding om in staat te zijn zelf de verantwoordelijkheid op te nemen voor eigen gezondheid en geschikte voedingskeuzes te maken;
- Managers uit de voedingsindustrie moeten de nood aan expertise in voeding en voedselveiligheid erkennen en verzekeren dat de er voldoende bronnen voor handen zijn voor de garantie van de voedselveiligheid.

BELANGRIJKSTE ACTIES
Deze Declaratie stimuleert de volgende belangrijke acties:
- Voedselproducenten, verwerkers en distributeurs moeten, naast de wetgeving, ethische maatregelen in alle processen van de voedselketen beschouwen;
- Experts moeten werken in overeenstemming met professionele en ethische richtlijnen;
- Regeringen en andere verantwoordelijke autoriteiten en instellingen moeten nationale voedingsreglementeringen harmoniseren alsook zich sneller en efficiënter aanpassen aan toekomstige mondiale veranderingen;
- Regeringen en andere verantwoordelijke autoriteiten en instellingen moeten een nationaal voedingsbeleid ontwikkelen dat sociale en culturele verschillen, ervaringen en specifieke noden in beschouwing neemt;
- Alle deskundigen op het gebied van levensmiddelenwetenschappen, voeding en technologie zouden moeten campagne voeren voor de oprichting van opleidingssystemen die zullen resulteren in beter geïnformeerde consumenten door effectieve kennistransfer;
- Iedereen moet de mogelijkheid hebben om zijn/haar verantwoordelijkheid op te nemen voor de eigen gezondheid en om de geschikte voedingskeuzes te maken;
- Ondergetekenden zullen alles doen binnen hun mogelijkheden om te verzekeren dat de principes vastgelegd in deze Declaratie bereikt zullen worden.

Ondertekend door Professor Peter Raspor, voorzitter van ‘the First European Food Congress’ namens het Comité van Congres Ambassadeurs van 41 Europese landen.

Ilirjana Boci vertegenwoordigd door Haxhi Allmuca, Albanië; Ashot Saghiyan, Armenië, Wolfgang Kniefel vertegenwoordigd door Gerhard Schleining, Oostenrijk; Koen Dewettinck vertegenwoordigd door Bart Heyman, België; Faruk Čaklovica, Bosnië & Herzegovina; Iordanka Alexieva vertegenwoordigd door Laska Rangelova, Bulgarije; Mate Bilić vervangen door Martina Piasek, Kroatië; Athina Panayiotou, Cyprus; Jana Hajšlová, Tsjechië, Henning Otte Hansen, Denemarken; Toomas Paalme, Estland; Anu Kaukovirta-Norja vertegenwoordigd door Helena Pastell, Finland; Paul Colonna vertegenwoordigd door Michel Franck, Frankrijk; George Kalantzopoulos vervangen door Ioannis Samelis, Griekenland; Giorgi Kvesitadze vervangen door Tinatin Sadunishvili, Georgië; Sabine Kulling, Duitsland; András Salgó, Hongarije; Inga Thorsdottir, Ysland; Francis Butler vertegenwoordigd door Brian McKenna, Ierland; Rosangela Marchelli, Italië; Daina Karklina vervangen door Aija Mengaile, Letland; Rimantas Venskutonis, Litouwen; Torsten Bohn, Luxemburg; Vladimir Kakurinov, Macedonië; Anna McElhatton, Malta; Slavko Mirecki, Montenegro; Bernd van der Meulen vertegenwoordigd door Sarah De Vito, Nederland, Wenche Frølich, Norway; Włodzimierz Grajek, Polen; Xavier Malcata vertegenwoordigd door Ana Oliveira Madsen, Portugal; Mona Popa, Roemenië; Iosif Rogov, Rusland; Miomir Nikšić, Servië; Peter Šimko vertegenwoordigd door Norbert Bomba, Slowakije; Božidar Žlender, Slovenië; Manuel Vázquez, vervangen door Ascension Marcos, Spanje; Anne-Marie Hermansson, Zweden; Klaus Zimmermann vervangen door Yasmine Motarjemi, Zwitserland; Fatih Yildiz, Turkije; Sergey Fedosov, Oekraïne; David White, Verenigd Koninkrijk.